Squirting — skąd bierze się płyn i co naprawdę wiemy?

Squirting jest tematem, w którym pornografia, anegdoty i fizjologia zostały wrzucone do jednego worka. Efekt jest taki, że część kobiet zastanawia się, czy „powinna” doświadczać wytrysku płynu, inne wstydzą się, gdy im się to zdarza, a jeszcze inne słyszą, że to „na pewno tylko mocz”. Rzeczywistość jest bardziej złożona.

Squirting i kobiecy wytrysk — podobne, ale nie identyczne zjawiska

W literaturze medycznej coraz częściej rozróżnia się female ejaculation i squirting. Kobiecy wytrysk bywa opisywany jako niewielka ilość gęstszej wydzieliny pochodzącej z gruczołów okołocewkowych (gruczołów Skene’a). Squirting zwykle dotyczy większej ilości bardziej wodnistego płynu wydostającego się przez cewkę moczową.

Badania obrazowe i analizy składu płynu wskazują, że przy squirtingu istotną rolę może odgrywać pęcherz. Płyn może zawierać zmienny udział moczu oraz składników pochodzących z gruczołów okołocewkowych. Nie u każdej osoby skład i objętość będą takie same.

Dlaczego pojawia się wrażenie „muszę do toalety”?

Część kobiet opisuje przed squirtingiem uczucie parcia na pęcherz. To może być logiczne, jeśli pęcherz uczestniczy w gromadzeniu części wydalanego płynu. Samo odczucie nie oznacza jednak, że coś jest nie tak. Z drugiej strony nie warto ignorować silnego bólu, pieczenia, krwi w moczu lub objawów infekcji dróg moczowych.

Czy squirting zawsze towarzyszy orgazmowi?

Nie. Może wystąpić przed orgazmem, w jego trakcie, bez wyraźnego orgazmu albo nie występować nigdy. Orgazm i wyrzut płynu są różnymi zjawiskami fizjologicznymi. Jedno nie jest dowodem drugiego.

To ważne, bo pornografia często pokazuje squirting jako spektakularny „wskaźnik sukcesu”. W rzeczywistości nie mówi on nic o tym, czy seks był satysfakcjonujący, czy kobieta miała orgazm ani czy partner „zrobił coś dobrze”.

Czy każda kobieta może się tego „nauczyć”?

Nie ma dobrych podstaw, by obiecywać, że każda osoba z vulvą może osiągnąć squirting określoną techniką. Anatomia, reakcje układu nerwowego, napięcie mięśni dna miednicy, poziom pobudzenia i wiele innych czynników różnią się indywidualnie. Próba zrobienia z tego celu może paradoksalnie zwiększać napięcie i presję.

Co z „punktem G”?

Okolica przedniej ściany pochwy jest anatomicznie związana z rozbudowanym kompleksem łechtaczkowo-cewkowo-pochwowym. Popularne określenie „punkt G” bywa użyteczne jako skrót, ale nie oznacza jednego, osobnego guzika, który u każdej kobiety wywoła identyczną reakcję. Odczuwanie tej okolicy jest bardzo indywidualne.

Higiena bez wstydu

Jeśli ktoś doświadcza squirtingu i chce uniknąć stresu o pościel, praktyczne jest przygotowanie ręcznika albo wodoodpornego podkładu. Nie dlatego, że płyn jest „brudny”, tylko dlatego, że duża ilość płynu może po prostu zmoczyć materac. Takie przygotowanie często zmniejsza napięcie psychiczne.

Po seksie wystarczy zwykła higiena zewnętrzna. Pochwa nie wymaga płukania od środka. Irygacje mogą zaburzać naturalne środowisko i zwiększać ryzyko podrażnień lub infekcji.

Kiedy temat wymaga konsultacji?

Jeżeli wyciek moczu pojawia się niezależnie od aktywności seksualnej, przy kaszlu, kichaniu, wysiłku albo nagłym parciu i jest problemem dla jakości życia, warto skonsultować się z ginekologiem, urologiem lub fizjoterapeutą uroginekologicznym. Nietrzymanie moczu jest częste i można je leczyć — nie trzeba udawać, że każdy wyciek to squirting.

Największy mit: „jeśli nie squirtingujesz, coś jest nie tak”

Nie. Ciała reagują różnie. Jedne kobiety doświadczają squirtingu regularnie, inne kilka razy w życiu, a wiele nigdy. Żaden z tych wariantów nie świadczy o poziomie kobiecości, sprawności seksualnej ani „głębokości” orgazmu.

Źródła i dalsza lektura

• Pastor & Chmel — Female ejaculation and squirting: narrative review

Materiał edukacyjny dla osób dorosłych. Objawy bólowe, krwawienie, pieczenie lub nietrzymanie moczu wymagające wsparcia warto omówić z lekarzem.